Εκεί που όλα δείχνουν πως το παιχνίδι δεν μπορεί να «γυρίσει», έρχεται το Closing Syndrome για να αποδείξει πως στο τένις όλα μπορούν να συμβούν.

Το Closing Syndrome αποτελεί ένα συχνό φαινόμενο στο άθλημα του τένις που κάνει τον παίκτη να «κολλάει». Είναι η αλλαγή ψυχολογίας που βιώνει εκείνη την στιγμή ο παίκτης που από το ζενίθ πηγαίνει ξαφνικά στο ναδίρ. Το ψυχολογικό κομμάτι παίζει αναμφίβολα σημαντικό ρόλο στο παιχνίδι ακόμη και ενός καταξιωμένου τενίστα. Αναρίθμητα είναι τα παραδείγματα όπου παίκτες ενώ προηγούνταν ακόμη και με 5-0 είδαν τους αντιπάλους τους να φτάνουν στην ισοφάριση. Λάθη από το πουθενά, νευρικότητα, έλλειψη αυτοσυγκέντρωσης και δημιουργικότητας, είναι μερικά από τα συμπτώματα που καλείται να αντιμετωπίσει ο παίκτης.

Όπως σωστά ανέφερε γνωστός δημοσιογράφος του ΕSPN, το Closing Syndrome είναι η αδυναμία του παίκτη να «τελειώσει» το παιχνίδι. Πρόσφατα ο ίδιος ο δημοσιογράφος χρησιμοποίησε τον συγκεκριμένο όρο σε παιχνίδι της Βικτόρια Αζαρένκα, όταν η ίδια αναγκάστηκε να ζητήσει τάιμ – αόυτ. Ο λόγος φυσικά ήταν επειδή αδυνατούσε να «κλείσει» το τρίτο σετ, κάτι που μάλιστα φέρεται να ανέφερε η ίδια και για το οποίο ανασκεύασε στην συνέχεια.

Ένα παιχνίδι αξέχαστο ήταν ο προημιτελικός στο Masters της Ρώμης μεταξύ των Τζόκοβιτς και Μπέρντιτς. Ο Σέρβος κατάφερε να φτάσει εύκολα στην κατάκτηση του πρώτου σετ με 6-2. Ξεκίνησε δυνατά και στο δεύτερο σετ προηγήθηκε με 5-3, με τον Μπέρντιτς ωστόσο, να κερδίζει το σετ με 7-5. Ο Τζόκοβιτς έχοντας χάσει την ψυχολογία του έχασε και το τρίτο σετ και τελικά το παιχνίδι.

Άλλο ένα παράδειγμα είναι αυτό στον τελικό του Wimbledon το 1993 ανάμεσα στη Νοβότνα και τη Στέφι Γκραφ. Η Νοβότνα προηγούνταν της αντιπάλου της με 6-7, 6-1, 4-1 και στο 40-30 στο 6ο game του 3ου σετ, είχε σετ point για το 5-1 απέναντι στη Γερμανίδα. Αλλά η Νοβότνα έκανε διπλό double-fault και ένας από τους πιο συγκλονιστικούς τελικούς είχε μόλις ξεκινήσει στο Wimbledon. Σε λίγο περισσότερα από 15 λεπτά η Γκραφ κατάφερε και κέρδισε.

Υπάρχουν δεκάδες παρόμοια παραδείγματα που επιβεβαιώνουν Το μόνο σίγουρο πάντως είναι πως το Closing Syndrome είναι κάτι που απεύχονται οι παίκτες, ωστόσο, είναι αυτό που κάνει το τένις ενδιαφέρον και αγαπητό.